| Oto Lelowski w 1822, |
|
wczasy nad morzem | zmywarki | wyższa szkoła ochrona Oto Lelowski w 1822, a więc jeszcze 70 lat przed Vergonem i Hit-chingsem, w czasopiśmie „Izys Polska" w rozdziale „Zapobieżenie, aby kwiat z drzewa nie opadł" tak pisze o ściółce: „Tym celem ziemię pod drzewem lekko się słomą ościela, aby wilgoć z gleby nie tak łatwo parowała". Krajem, w którym najczęściej i najobficiej stosuje się ściółkę w sadach, jest Japonia. Ściółkuje się tam prawie wszystkie sady cytrusowe, które zakładane są zawsze na zboczach wzgórz, nigdy zaś na równinach. Ściółkuje się je bardzo grubą warstwą słomy pszenicznej, jęczmiennej lub ryżowej, aby glebę na stromych zboczach ochronić przed erozją. W Japonii o słomę nietrudno, bo wspomnianych zbóż uprawia się wiele, a ponieważ słabo rozwinęła się tam hodowla bydła i świń, nie ma zapotrzebowania na ściółkę do obór i chlewów. W Instytucie Sadownictwa w Skierniewicach wznowiliśmy prace nad ściółkowaniem sadów. Dały one rezultaty nie gorsze niż za Mikołaja Reja i Lelowskiego w dawnej Polsce i tak dobre jak obecnie w sadach amerykańskich. Na teraźniejsze jednak stosunki za droga jest w Polsce ściółka ze słomy, aby ją można było w sadach stosować na dużą skalę. Dlatego nie zalecamy ściółki, natomiast najlepszym sadownikom zachwalamy murawę. skuteczna dieta przykładowe me | domy drewniane projekty | alveo |